Chapter06 : เสร็จไปหนึ่ง

Rew Part

          มันเดินออกไปจากห้องแล้ว แต่ผมยังนั่งอยู่ที่เตียงนิ่งไม่ขยับไปไหน มันหน่วงๆ พูดไม่ออก ตอนแรกที่ตื่นมาแล้วเจอว่ามันอยู่ในอ้อมกอดของผม ยอมรับเลยว่าตกใจมาก ยิ่งเห็นร่างกายของมันที่มีรอยฟัน รอยจูบซึ่งดูก็รู้ว่าเป็นฝีมือของผมอยู่ทั่วตัวไปหมด ยิ่งทำให้ผมพูดอะไรไม่ออก

          เกิดมาผมไม่เคยมีอะไรกับผู้ชาย แถมคนๆนั้นยังเป็นรุ่นน้องของเพื่อนสนิทด้วย ผมไม่จำเป็นต้องนั่งเครียดด้วยซ้ำในเมื่อเจ้าตัวเขาพูดว่าไม่ต้องการความรับผิดชอบใดๆ ก็ถูกนะผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิง โดนกี่ครั้งก็ไม่ท้องไม่มีอะไรเสียหาย

          แต่ประเด็นหลักไม่ได้อยู่ตรงนั้น ผมไม่ใช่สุภาพบุรุษที่ออกโรงรับผิดชอบใครไปทั่ว แต่เป็นเพราะรสสัมผัสของมันที่ผมจำได้ นั่นแหละ มันทำให้ผมอยากจะรับผิดชอบมันด้วยความเต็มใจ

          ภายนอกมันดูเย็นชา ออกเป็นคนเข้าถึงยาก ถ้าไม่ใช่กับบรรดาคนที่มันสนิทด้วยมันจะดูเป็นคนหยิ่งทันที มันดูน่าหมั่นไส้แต่กลับเมื่อคืนมันไม่ใช่อย่างนั้น

          เสียงร้องของมันที่ดังก้องในหู ผมจำได้ เวลาที่มันครางกระเส่าแล้วเร่งให้ผมทำมันแรงขึ้นๆ ยังสะท้อนไปมาอยู่ในหัว เรียวขาของมันที่ดูยังไงก็ไม่เหมือนผู้ชายเกี่ยวรอบเอวผมไว้แถมกระตุ้นเล็กๆเพื่อให้ผมขยับให้เร็วขึ้น

          แขนทั้งสองข้างของมันที่โอบรอบลำคอของผม ยามที่มันโอบคอผมเพื่อมอบจูบอันดูดดื่มให้มัน ยิ่งทำให้ผมกระหายจนต้องเลียริมฝีปากอีกครั้ง แววตามันที่เยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลแต่ดูเซ็กซี่จนปลุกอารมณ์ดิบในกายให้ลุกโชนจนเกือบเช้าที่เปลวไฟของผมกับมันจะมอดดับได้

          สุดท้ายตำแหน่งที่ผมชื่นชอบที่สุดก็เป็นเม็ดทับทิมเล็กๆตรงหน้าอก ที่มันหวานละมุนลิ้นจนตอนนี้มันทำให้น้องชายผมตั้งชันอีกรอบอย่างช่วยไม่ได้ และผมจะจัดการกับเจ้าสิ่งนี้ยังไง ยิ่งผมนึกถึงวิสกี้มากเท่าไหร่มันก็ยิ่งขยายขนาดมากขึ้นเท่านั้น

          มันจะรู้ไหมว่าร่างกายที่น่าหลงใหลของมัน ทำให้ผมหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น ผมหวง ผมอยากให้ทุกส่วนของมันเป็นของผมแค่คนเดียว ผมเห็นแก่ตัว ผมไม่ปรารถนาจะให้ใครหน้าไหนได้เห็นผิวเนื้อใต้ร่มผ้าของมันอีก

          ไม่เว้นแม้ผู้หญิงหรือผู้ชาย

          แล้วผมจะต้องเอามาใหได้ แต่ตอนนี้ผมคงต้องใช้แม่นางทั้งห้าจัดการกับน้องชายตัวเองเสียก่อน แล้วเรื่องอื่นค่อยว่ากัน

          อื้มมม